woensdag 22 februari 2012

Over lompe geiten, bange wezels en flauwe apen.

Nee, Chris Dusauchoit, dit wordt geen spek voor uwen bek, move along!
Sterker nog, voor u is er eigenlijk ook niets te zien, beste lezer, letterlijk dan.
Laat mij u even meenemen op een reis door de tijd, naar een paar maanden geleden.
Het goede doel lanceerde een wedstrijd, waarvan ik dacht: "ah, tof!"
U moet namelijk weten, dat ik een klein gilletje slaak wanneer Tim Gunn op Tv komt en er een nieuw seizoen van Project Runway aanbreekt.
Oh, wat zou ik graag hysterisch door MOOD rennen, tegen Michael Kors zeggen dat er niks mis is met Farah Fawcett - haar en geknuffeld worden door - juist ja- Tim Gunn als ik er , volkomen onterecht uiteraard, uitgezwierd wordt.

In een kleine vlaag van zinsverbijstering schreef ik mij in, om nadien te lezen dat alle stukken tentoongesteld zouden worden.
ALLE stukken, dus ook de miskleunen, de zielige gevallen en de lamentabel afgewerkten.
Dolletjes!
Maar goed, we hadden ons ingeschreven en we gingen er mee door!

Ik tekende iets op papier waar ik best wel content van was.
Het was vrouwelijk en elegant en comfortabel, kortom: het was alles wat ik niet was tijdens mijn zwangerschappen.
"Ziet ge wel," dacht ik, "zo moeilijk is dat helemaal niet om iets te ontwerpen."
Maar de tekening naar stof vertalen, dat bleek een ander paar mouwen.
Een eerste proefjurk (enfin: een lap stof met een gat erin) werd gefabriceerd, om het hele project nadien vakkundig op de lange baan te schuiven.
"Geen paniek", dacht ik, "Tijdsdruk, daar presteert ge het beste onder, Sanseveria".
Note to self: tijdsdruk met een voltijdse job, een huishouden en twee kleine koters is niet hetzelfde als tijdsdruk wanneer ge nog thuis woont.

Dus werd het gisteren. Het kleed werd gefabriceerd, gepast  en afgeschreven.
Want hoewel het spreekwoord zegt 'meten is weten', is het bij mij eerder een kwestie van 'naaien is graaien'*.
Dus werd het weer gisteren, maar dan belachelijk laat. Het kleed werd aangepast, geknipt en geverfd.
Het past, ge kunt er mee buitenkomen, het is niet mottig, maar het is ook niet wat ik wou.

En daarom blijft het hier, want hoewel ik er niks mee inzit om achteraan te bengelen, zou ik het wél erg vinden om helemaal alleen achteraan te bengelen.
Tenzij iemand mij kan verzekeren dat mijn jurk komt te hangen naast een jute zak met een lintje onder de borst en babyvoetjes erop gestempeld, blijft ze mooi hier!

Ah, ik ga gerust slapen deze nacht...
Make it work!
En dat nu niemand gaat lopen met dat jute zak- idee hé!

*graaien = gokken, raden

23 opmerkingen:

  1. oh ik ben benieuwd naar uw kleedje! ik durfde het niet aan...
    had ik al gezegd dat ik je de Versatile blog award gegeven heb?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, merci daarvoor! één van de volgende wordt erover geschreven.

      Verwijderen
  2. Hihi, juffrouw toch!
    Ik vind dat je zo enkele maanden na de uitreiking en zo, als iedereen dat al lang vergeten is, je zak toch eens op het net moet gooien. En respect voor de deelname, sowieso!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb dezelfde vrees. Echt! Dat is NIET evident om van een schets een echte jurk te maken!
      Ben dus ook maar magertjes content!

      Verwijderen
    2. Effectief! Maar de uwe hangt er dus wel? Ik ben echt benieuwd!

      Verwijderen
  3. Reacties
    1. Verdorie, dat was anders de ideale oplossing geweest, ware het niet dat het berenpak wat te warm is voor in de zomer.

      Verwijderen
  4. haha! ma zeg zo slecht kan da nu toch nie zijn? ik heb ook nie meegedaan. Ik ben soms amper in staat een heel getekend patroon af te werken omdat ik het steeds beter weet. Laat staan dat ik er zelf 1 ga tekenen :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, zo slecht is het niet, maar zo goed is het allesbehalve!

      Verwijderen
  5. Lol, had ik dat geweten dan had ik aan u gevraagd om mijn trouwkleed te ontwerpen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Had ge er misschien graag zwanger uitgezien dan? ;-)

      Verwijderen
  6. waauw, gij hebt meegedaan of wat? Dat verdient mateloos veel respect, daar heb ik niet eens het lef niet voor. Ge hebt me nu wel wreed curieus gemaakt anders!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Neenee, ge hebt het niet tegoei gelezen: ik heb niet meegedaan. Dat verdient dus ook helemaal niks!

      Verwijderen
    2. ah ok dan ik zal de volgende keer wat beter opletten juffrouw... alhoewel... ik bewonderde al stiekem uw lef...!

      Verwijderen
  7. Dju, nu maakt ge mij toch heel curieus.
    Kan er echt geen foto af? Misschien kunt ge er een patattenzak naast photoshoppen om de aandacht wat af te leiden? Of een goekeurende Tim Gunn op de achtergrond? Make it work!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Binnen een half jaar ofzo, als iedereen dat al lang vergeten is.

      Verwijderen
  8. Gij doet uzelf toch dingen aan ze! Ik heb die wedstrijd mooi aan mij laten passeren, geen seconde eraan gedacht om mee te doen. Dat heeft maar deels te maken met 'geen ervaring met zwangerschap(skleren)'...

    Ik vind wel dat ge geen half jaar moogt wachten. Curieuzeneuzen en zo he ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Pakt een maand of twee, ik ken (veel te) weinig schaamte.

      Verwijderen
  9. Nu ben ik toch ook wel extreem benieuwd, stuurde jij nu al in? :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Euh, nee, en dat gaat er ook niet meer van komen. Met mijn welgemeende excuses! Hopelijk hebben de andere dames (of heren) zich niet overschat en zijn er toch een heel aantal jurken te bewonderen!

      Verwijderen
  10. Hoe flauw seg.
    Komaan : foto en dan alsnog insturen.
    (Bijna zo fout als -wel- Farah Fawcett.)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niks alsnog insturen! Maar een foto krijgt ge ooit wel te zien. Misschien is het wel het ideale kleed voor uw bruidsmeisje....?

      Verwijderen