zaterdag 21 februari 2015

FWF: de snottereditie


Eentje gemaakt met de zelfontspanner onder het motto: ' een scheve foto is ook een foto'.

De trui:
Vond ik deze week in de kringwinkel voor een euro of vijf.
't Is een schoontje, al zeg ik het zelf!

De broek:
Jeans van biokatoen van Kuychi.

De laarzen:
Dezelfde als bij de vorige oufitpost en mijn huidige favorieten.

De pose verstopt vooral mijn knalrode neus, het snot tiert zeer welig ten huize Sanseveria en dat is echt geen zicht.

dinsdag 10 februari 2015

Een doekje voor het bloeden (figuurlijk)

U herinnert zich misschien nog deze schone foto?



Een jammerlijk gevolg van de ochtend waarop ik aan de Gilbert vroeg: "Is het eigenlijk nog glad buiten?".
Dat de mens zijn "nee" nadien serieus in twijfel werd getrokken, lijkt mij nogal logisch.
Ik ben nadien drie dagen niet kunnen gaan werken, omdat ik gewoon niet fatsoenlijk kon praten.
Ah nee: mijn mond zag er immers zo uit:
( gevoelige zieltjes scrollen nu omlaag met hun ogen dicht)




En hoe vriendelijk sommigen ook waren: het verschil met vroeger viel wél op:



 Maar kijk: een dikke maand later kon ik na twee uur quality time met de tandarts weer lachen!





Enfin, ik kon wel lachen, maar niet altijd.
Het heeft immers redelijk wat geijzeld de laatste tijd en de Sanseveria is blijkbaar nogal vatbaar voor trauma's.
De eerste keer dat ik in de vrieskou terug mijn fiets nam, moest ik het werk bellen dat ik te laat zou zijn.
Mijn lijf blokkeerde immers bij 17 km/u en ik reed al remmend de brug af.
Bovendien waren al mijn spieren volledig verkrampt van de schrik.
Toen ik aankwam en een collega mij complimenteerde omdat ik toch met de fiets was gekomen, barstte ik in tranen uit.
Yep: heel professioneel, al een geluk dat mijn leerlingen graag knuffelen.

Ik kan u zeggen: dat was kak.
En misschien is dat niet proper verwoord, maar op mijn blog mag ik dat!
Het feit dat ik niet meer kon genieten van het fietsen, dat ik er zelfs tegen op zag: ik vond dat verschrikkelijk!

Ik zocht en vond een oplossing: een fietshelm.
Ja, ik weet dat het niets helpt bij vallen op uw tanden, maar een mens moet toch iets proberen, nietwaar?.
De reacties waren nogal uiteenlopend, gaande van 'een voorbeeld voor alleman' tot 'en waar is uw paard?', maar foert: ik voelde mij een pak geruster én ik had warme oren.



Ondertussen zet ik hem niet meer elke dag op, enkel als het gevroren heeft.
Maar de helm en ik: wij zijn maten.
Volgende week pak ik hem mee uit skiën!
Hij weet nog wel niet dat ik hoogtevrees heb.

maandag 9 februari 2015

Fair wear friday: de pas geshopte editie

 De zoon is dan wel schattig, maar ik wil af en toe ook een blik in mijn kleerkast werpen.
Op de foto ziet u een volledig eerlijke outfit die mij in totaal de volle15€ heeft gekost.
Ja: 15€, ik vind het trouwens extra plezant om dat erbij te vermelden.
Want zeg nu zelf: wat is er fijner dan mooie  kleren kopen voor geen geld?
Jep: mooie tweedehands kleren kopen voor geen geld!

Het truitje komt van bij Think Twice, hier al meermaals vermeld als één van mijn favoriete winkels. Ik kocht het tijdens de solden voor de volle 4€.

Het rokje is eigenlijk een kleedje, gekocht op de tweedehandsbeurs in het jeugdhuis, waar ze geregeld zo'n beurs houden. Hoera!
Nog hoera: ik betaalde er 4€ voor én kreeg al superveel complimenten.

De laarzen zijn misschien iets minder goed zichtbaar op de foto, maar ze krijgen nog wel eens de aandacht die ze verdienden. Ik vond ze op diezelfde beurs. Echt: topdag!
Goedgekeurd door mijn persoonlijke podoloog & schoon: kan het nog beter?
Ja dat kan: ik betaalde er 7€ voor.

Ondertussen kan u ook zien dat mijn gebit weer volledig is. Ik kan u zeggen dat ik daar zeer gelukkig mee ben en ook plan om dat zo te houden, maar hierover morgen meer!
(Wat? Morgen? Ja: morgen, die blogfrequentie mag terug omhoog, vindt u niet?)

Waar ik ook zeer gelukkig mee ben, is het Fair Fashion Fest in Gent op 1 maart. Een blik op het programma doet mij wel vermoeden dat het gerust twee dagen zou mogen duren, maar kom, ik hou wel van een uitdaging op z'n tijd!


zaterdag 24 januari 2015

Fair wear friday: de zoon editie

Voor het kroost probeer ik ook op hun kleding te letten.
We zijn niet vies van tweedehands, ik steek, met wisselend succes, al eens iets zelf in elkaar
en ik probeer zo veel mogelijk ecologisch en/of eerlijk te kopen.
Maar het moet nog altijd schoon zijn: ik moet immers naar mijn kinders kijken.
Vrolijke en drukke prints zijn af en toe tof, maar het liefst zie ik simpele basics.
Bij deze presenteer ik u: de zoon!


De jas en de broek komen van bij Popupshop. Schoon, eerlijk en biologisch: ik ben daar zot van! Je vindt hun kleding in verschillende webwinkels terug, maar die hebben nooit alles (lees: datgene wat ik wil).
De schoenen zijn van Rondinella en gaan al mee sinds september: ze hadden er ondertussen slechter kunnen uitzien.



De trui is ook van Popupshop.
Ja, ik zie dat echt héél graag. De zoon trouwens ook.


Het T-shirt is van Lion of Leisure: ecologisch, eerlijk én plaatselijk.
Ik hoop stiekem dat ze hun lijn nog gaan utbreiden, dat zou ten huize Sanseveria érg geapprecieerd worden.

Denk nu wel niet dat alle kleren in hun kast zo eerlijk zijn: af en toe koen er ook dingen uit de h&m, maar dan enkel de conscious collectie.
En nu Bel & Bo en JBC lid worden van de Fair wear Foudation, kan ik daar ook met een gerust hart gaan winkelen (enkel nog meer biokatoen in de collectie graag!)

zondag 4 januari 2015

2014 langs de imperfecte kant

 U had het nog tegoed: de foto's van 2014 die net dat tikkeltje realistischer zijn maar daarom niet minder plezant.
Veel plezier ermee!






De dochter poseert graag en enthousiast.
Dat ziet er dan zo uit.


Al vindt niet iedereen dat altijd grappig...



Hoewel hijzelf ook een stukske kan poseren.

 

In Noorwegen worden wegenwerken persoonlijk aangegeven.


En nadien begeleiden ze je er zelfs langs! Lachen!



Op het plaatselijke festival liep deze kerel rond voor  de toog waar wij hielpen. U mag drie keer raden wat hij onder die badjas droeg en hoe vaak hij open ging.

Het antwoord is: niets en te veel!

Leve knutselmomenten!
Een kartonnen bekertje, wat plastic en iedereen was gelukkig (de mens zelf én zijn omgeving!)
Ik heb dat trouwens enkel geknutseld, het aandoen was voor zijn rekening!


Ik heb toffe vriendinnekes die zich af en toe graag verkleden.
Hoera!
 

In de put ziet u lekstok liggen, onze dode kip.
De bomma had hem begraven want ze had hem zien liggen in een emmer.
Een emmer waar wij hem in hadden gelegd, want de kinders wilden hem mee kunnen begraven.
Bottom line: bomma heeft haar schup terug kunnen pakken en de kinders hebben afscheid kunnen nemen van hun kip.



De dochter erfde barbies voor haar verjaardag.
Wij hielden er een aankleedwedstrijd mee.


Soms ben ik helemaal klaar met de strijk.
Dat zijn dan de momenten waarop zoiets gebeurt.


Het is niet omdat uw kinderen ver kunnen wandelen dat ze dat altijd even interessant vinden.


De berg zand kwam uit de botten.


Ik verzeilde op een grasparkietenquiz.
Wij deden dat nog niet zo slecht!


Wij hebben geregeld een egel op bezoek.
Ik vind dat au fond toffe beesten, maar hij kakt wel op ons terras.
Hier ziet u een selfie van de egel en mezelf.
 

Majorettes moeten zichzelf kunnen relativeren!

dinsdag 30 december 2014

Snel & veilig

Ik had het gisteren beloofd: een snel recept voor Driekoningen.
En geloof me: als ik snel zeg, dan is het ook snel!
Bovendien is het ultraveilig en hebt ge er zelf zo veel of zo weinig werk aan als ge zelf wilt.
In tegenstelling tot gisteren: geen overload aan foto's, maar dat maakt het echt niet minder duidelijk hoor!


Wat heb je nodig?
Een fluovestje (zo groot mogelijk)
Lint
Naaimachine en ev tornnmesje
Lijmpistool, textielstif of alcoholstif, alle mogelijke glitterbrol voorhanden


Hoe maak je het?
Keer het vestje binnenstebuiten, stik van boven naar beneden, zodat de armsgaten verdwijnen en je een capevorm krijgt.
Stik aan elke kan een stuk lint om de cape dicht te kunnen knopen
Verwijder eventueel de velcro die eraan hangt (vooral bij in combinatie met wollen manteltjes is dat een pest!)
Ga zitten, uw werk is gedaan.
Geef uw kind stiften, stempels en allerlei: laat het zichzelf uitleven op de cape.
Lijm er eventueel de naam van uw kind op met het lijmpistool, dat werkt extra sensibiliserend voor automobilisten volgens mij!
Voilà, snel & veilig (en als uw kinderen een even goede smaak hebben als de mijne: ook mottig en blinkerig)





 (De foto's werden genomen op de kerstmarkt en zijn van uitzonderlijk slechte kwaliteit)