dinsdag 10 september 2013

Van de regen in de drup.

Het begon bij de dochter en haar groeischeut.
En toen kwam er geen tijd om te gaan winkelen.
Daarna was de goesting om te gaan winkelen over, het was bovendien belachelijk warm, wat zou dat kind een jas nodig hebben?
En ineens kwam de herfst: plots, nat en winderig.
Ik vind dat niet erg, maar nu moest het kind wel iets kunnen aandoen, en liefst geen jeansjasje dat eigenlijk meer decoratief dan warm is.

Ik had een plan en vroeg uw mening, die was nogal duidelijk, het zou geen succes worden.
En ineens kreeg ik een ingeving: er lag hier nog een boek waar iets instond dat wél op één korte avond af kon geraken: een cape.
Ik zocht nog wat op het www en zag een kruising van hun model met dit wel zitten, de uitleg bekeek ik niet, vanaf de moment dat er 'inch' staat in plaats van 'cm' is de lol eraf voor mij.
Maar het systeem met het riempje leek mij wel tof om een soort 'mouw' te creëren.

Ik dook gericht in mijn stoffenvoorraad. Vorig jaar kocht ik immers iets waarvan ik onmiddellijk wist dat het ooit een regenjas zou worden: de plastic voorschoot. Te verkrijgen bij Mia & den Boni of bij de bomma.

Ik tekende het patroon een beetje wijder, maar het had nog wijder gemogen, alleen was de schort daar niet breed genoeg voor.
noot: bomma's met een olifantenpostuur hebben in deze een streepje voor.
Voor de voering gebruikte ik een afgedankt fleecedekentje, voor de voering van de kap een restje sheepskin. De knoopjes zaten er al aan en de strik komt uit mijn favoriete lap kringwinkelstof.

Ik tekende, knipte, stikte en was in de wolken: dit was een serieus schattig capeke!
Bijna hoopte ik dat de dochter zou wakker worden, dan zou ik het haar al kunnen aandoen.
Bij nader inzien was het beter geweest ook, want het lint zit veel te hoog, dus het mouw-effect is weg.
Maar toch: het is schattig. En warm. En een beetje waterafstotend.






Annelies, dat wilt trouwens niet zeggen dat de uitdaging niet doorgaat: in het voorjaar heb ik ook weinig tijd en nog even weinig zin voor perfectie!

19 opmerkingen:

  1. Heel mooi en ohhhh voor het prachtige stofje!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. och tis megaschattig! ik wil er ook zo eentje!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan gaan we wel twee schorten nodig hebben, denk ik. ;-)

      Verwijderen
  3. Reacties
    1. Het merendeel van de mensheid had de klus waarschijnlijk zelfs op 1 uur geklaard...

      Verwijderen
  4. Nee, niet schattig, enooooorm schattig. Prachtig gerecycleerd zeg, wie zou dat nu zien in een bommaschort?!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik kom 'inch' ook niet graag tegen. Te lui om dat dan allemaal om te rekenen.
    Maar chapeau om dat op 1 avond ineen te steken. 't Is mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ieuw, inches da's gelijk recepten waar je 2 1/4 cups bloem voor nodig heb, dat wordt nooit gelijk het op de foto staat.

    Schoon capeke. Is dat niet koud als ze haar armen opheft?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volgens mij hebben ze dat nooit fatsoenlijk omgezet en sukkelen wij daardoor soms. Het ligt aan het systeem!

      Verwijderen
  7. het is kei-schattig, wat zou dat kind ne jas nodig hebben? Zo'n cape is pas hip! En ik heb zo'n lintmeter met aan de ene kant centimeters en aan de andere kant inches, dat is een gerief!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb twee lintmeters en in totaal 4 kanten met centimeters. Doeme toch!

      Verwijderen
  8. joot joot, vreed schattig! Ik blijf toch benieuwd naar die Moonrabbit! Kom op voorjaar!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Rustig, rustig! Ik heb ondertussen nog belachelijk veel werk!

      Verwijderen
  9. Ik ben al twee keer, op.dezelfde dag, op nen afstand van just gene kilometer, kloddernat geworden op mijn fietske....ik,ga ook zoiets maken, maar voor mijn eigen denk,ik....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan u al zeggen dat ge best twee schorten pakt, dan is het wat breder en dat is altijd schoon.

      Verwijderen